شهر آلبرتای جنوبی از شهروندان در مورد ممنوعیت طولانی مدت الکل نظرسنجی می کند

 شهر آلبرتای جنوبی از شهروندان در مورد ممنوعیت طولانی مدت الکل نظرسنجی می کند

یکی از شهرهای جنوبی آلبرتا که از زمان تأسیس بیش از ۱۰۰ سال در آن مشروب ارائه نمی شد، از ساکنان می‌پرسد که آیا می‌خواهند رستوران‌ها مشروب سرو کنند یا خیر. شهر ریموند، در حدود ۲۴۰ کیلومتری جنوب کلگری، خدمات الکلی را در هیچ موسسه ای مجاز نمی داند.

در این شهر ۴۰۰۰ نفری مشروب فروشی وجود ندارد، اما مردم می توانند مشروبات الکلی را در شهرهای اطراف بخرند تا در خانه بنوشند. البته ناگفته نماند که مجوزهای موقت را می توان برای سرو الکل در عروسی ها و مناسبت های خاص دریافت کرد.

کورتیس پرت، مدیر ارشد اداری ریموند، گفت: «در ژوئن سال ۲۰۲۰، استان آخرین بقایای قانون ممنوعیت را حذف کرد و زمانی که این اتفاق افتاد، ریموند از جامعه ممنوعه به یک جامعه بدون مجوز تبدیل شد. ” پرت گفت، طی دو هفته گذشته، حدود ۷۰۰ نفر از ۲۷۰۰ رای دهنده واجد شرایط به یک نظرسنجی آنلاین درباره ممنوعیت الکل پاسخ داده اند.

اساساً، ما در تلاشیم تا بسنجیم، “آیا طرفدار این هستید که ریموند یک جامعه بدون الکل بماند؟” سوال دوم در ادامه این است که “آیا با رستوران های دارای مجوز برای طرح ارائه مشروب موافق هستید؟”

پرت گفت که این نظرسنجی به ساکنان این امکان را می دهد که بین گزینه هایی شامل ممنوعیت مثل گذشته، اجازه دادن آزادانه به استفاده از الکل و اجازه فروش آن تا زمانی که یک رستوران مجوز دارد، موردی را انتخاب کنند. آنها همچنین می توانند در جریان این نظرسنجی بی تفاوت باشند.

نظرسنجی قرار است نیمه شب پنجشنبه به پایان برسد و شورای شهر تا ۱۲ روز دیگر نتایج را به اطلاع عموم برساند. ممنوعیت مشروب در کانادا در قرن ۱۹ و ۲۰ در یک جنبش جهانی که اعتدال یا پرهیز کامل از الکل را تشویق می کرد، رایج شد. اعتقاد بر این بود که نوشیدن الکل مسئول بسیاری از بیماری های جامعه است.

قانون اعتدال کانادا در سال ۱۸۷۸ به دولت های محلی این امکان را داد که فروش الکل را ممنوع کنند. پرات گفت: ریموند توسط اعضای اولیه کلیسای عیسی مسیح در آغاز قرن بیستم تاسیس شد. زمانی که املاک اصلی توسط بنیانگذار ریموند خریداری شد، یک پیمان محدودکننده بسته شد که می‌گفت هیچ الکلی نمی‌تواند فروخته شود و هیچ فاحشه‌خانه‌ای نمی‌توان در جامعه ایجاد کرد.

پرت گفت که شهرهای نزدیک کاردستون، ماگرات و استرلینگ قوانین مشابهی داشتند. مک گرات شروع به اجازه دادن به موسسات دارای مجوز به صورت موردی کرده است. استرلینگ و کاردستون چند سال پیش به لغو ممنوعیت مشروبات الکلی خود رای منفی دادند.

منبع : https://globalnews.ca/

مارال

0 دیدگاه

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.