جستجو برای قبرهای بی نشان در ساسکاتون 

 جستجو برای قبرهای بی نشان در ساسکاتون 

جستجو برای قبرهای بی نشان در ساسکاتون

First Nation ساسکاتون در حال آماده شدن برای یافتن بقایای انسان ها هستند. جستجو برای قبر های بی نشان در نزدیکی مدرسه مسکونی آغاز شده است، مدرسه ای که بازماندگان آن سال ها درباره آن داستان هایی گفته اند.

در روز دوشنبه انجمن Star Blanket Cree Nation با رادارهای نفوذی زمینی، جستجوی منطقه اطراف مدرسه مسکونی ای در ساسکاتون را آغاز خواهد کرد.

رئیس انجمن مایکل استار که قصد دارد درمانگرانی را در اختیار داشته باشد می گوید که می دانم این کار تا چه حد دشوار و سخت است.

استار به سی تی وی نیوز گفت: ” احساسات برگردانده خواهند شد و ما می خواهیم که مردم در صورت وقوع چنین اتفاقی در آنجا باشند. ما اراده ای قوی داریم و می خواهیم بقایی را در منطقه خود پیدا کنیم. ”

از آنجایی که در بهار گذشته، ۲۱۵ گور بی نشان در مدرسه مسکونی کاملوپس هند تایید شد، بدین ترتیب بیش از ۱۰۰۰ قبر بی نشان در نزدیکی مدارس مسکونی در سراسر کشور پیدا شد که تنها بخشی از آنها مورد بررسی قرار گرفت.

استار توضیح داد که در شروع بررسی، بزرگان و پیمانکاران و اعضای جامعه حضور خواهند داشت و قبل از شروع کار رادار زمینی، زمینه برای حضور اقشار مختلف فراهم خواهد شد.

چندین مکان در محوطه مدرسه و مناطق اطراف با استفاده از این فناوری بررسی خواهند شد.

استار میگوید که قبرستان ها در نزدیکی مدرسه مسکونی قدیمی قرار ندارند. مردم نیز بر اساس شهادت های دانش آموزان و داستان هایی که در زمینه وجود دارد به جستجو و بررسی پرداخته اند.

استار معتقد است که داستان هایی وجود دارد که حتی خود دانش آموزان نیز از آن بی خبرند. وی می گوید: “من فضایی را دیده ام که بسیار خطرناک می باشد و این در حالی است که کارمندان مدرسه و فرزندانمان در حال تحصیل در آنجا می باشند. ”

مدرسه مسکونی صنعتی Qu`Appelle که گاهی به نام Lebret یا مدرسه سنت پل نیز شناخته می شود، از سال ۱۸۸۴ تا ۱۹۹۸ فعالیت خودش را آغاز کرد که عمدتاً توسط کلیسای کاتولیک اداره می شد.

طبق گزارش کمیسیون حقیقت یاب، مدرسه Qu`Appelle نرخ بالای مرگ و میر دانش آموزان را به خودش اختصاص داده است. تنها ۹ سال پس از افتتاح مدرسه می ­گذرد و این در حالی است که ۱۷۴ دانش آموزان از آنجا فارغ التحصیل شده اند و ۷۱ نفر آنها فوت شده اند.

فرد گوردون، بازمانده ای از مدرسه مسکونی است که در ماه اکتبردرگذشت، اما در مصاحبه با سی تی وی نیوز که به پنج سال پیش برمی گردد وی گفته بود که شبانه و به صورت مخفیانه سعی کرد تا به دلیل اذیت و آزار یک راهبه از مدرسه فرار کند.

گوردون گفت: ” وقتی در حال فرار بودم به حفره ای با عمق ۳ متر افتادم. افرادی را دیدم که چیزی روی شانه هایشان حمل کرده و پیش من می آمدند. ”

اتل دوبوا نیز می گوید که آماده است تا حقیقت آشکار شود. او در سال ۱۹۶۱ و درحالی که تنها ۵ سال داشت مجبور به حضور در این مرکز شد و ۱۱ سال را در آنجا گذراند.

او به سی تی وی نیوز گفت: “با سنت و فرهنگ خودم توانستم بر بسیاری از تأثیرات احساسی غلبه کنم. به نظرم در راه بهبودی هستم.”

او در مدرسه Qu’Appelle ، انواع مختلفی از آزار و اذیت از جمله خشونت فیزیکی و جنسی را تحمل کرد و اجازه نداشت خواهر و برادرش را در یک ساختمان ببیند.

او گفت: “من همیشه تنها بودم، زیرا خواهر و برادرهای دیگرم همیشه در قسمت دیگری از مدرسه بودند. با احساس جدایی از اعضای خانواده ام – به عنوان جوان ترین عضو خانواده ام – شدیدا به آنها نیاز داشتم.”

استار گفت که اگر بقایایی پیدا شود، قصد دارند در آن منطقه یک قبرستان بسازند و محل قبرها را مشخص کنند.

او گفت: “اگر آنها اکنون دفن شده اند، باید در آنجا بمانند. این کاری است که ما انجام خواهیم داد و به آنچه بزرگان مان به ما گفته اند احترام می گذاریم.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع:ctv

 

کارمندان سلامت ایالت نیوبرانزویک پس از دستور به سرکار بازگشتند

بازماندگان مدرسه مسکونی انتاریو و جستجو برای قبرهای بی نشان

مدیر

کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت فراوان جامعه و متخصصان را می طلبد تا با نرم افزارها شناخت بیشتری را برای طراحان رایانه ای علی الخصوص طراحان خلاقی و فرهنگ پیشرو در زبان فارسی ایجاد کرد.

0 دیدگاه

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.