یافته ها می گویند ممکن است تکه ای از سیارکی که دایناسورها را کشته است پیدا شده باشد

 یافته ها می گویند ممکن است تکه ای از سیارکی که دایناسورها را کشته است پیدا شده باشد

ممکن است قطعه کوچکی از سیارکی که ۶۶ میلیون سال پیش به زمین برخورد کرده است، در کهربا محصور شده باشد. کشفی که ناسا آن را “ذهن‌افکن” توصیف کرده است. این یکی از چندین یافته حیرت انگیز در یک مکان فسیلی منحصر به فرد در داکوتای شمالی است که بقایای لحظه فاجعه باری را که به دوران دایناسورها پایان داد را در خود حفظ کرده است.

داستان اکتشافات در یک مستند جدید به نام “Avocalypse دایناسور” فاش می شود، که طبیعت شناس سر دیوید آتنبرو و دیرینه شناس رابرت دی پالما را به نمایش می گذارد و چهارشنبه در برنامه PBS “Nova” پخش می شود. دی پالما، محقق مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه منچستر در بریتانیا و استاد کمکی در بخش علوم زمین دانشگاه آتلانتیک فلوریدا، برای اولین بار در تانیس، به عنوان مکان فسیلی شناخته شده، در سال ۲۰۱۲ شروع به کار کرد.

دشت های غبارآلود و آشکار کاملاً با آنچه که این مکان در پایان دوره کرتاسه به نظر می رسید در تضاد است. در آن زمان، غرب میانه آمریکا یک جنگل بارانی باتلاقی بود و یک دریای داخلی که از آن زمان ناپدید شده است، (معروف به دریای داخلی غربی) تمام مسیر را از خلیج مکزیک کنونی تا کانادا شامل می شد.

تانیس بیش از ۲۰۰۰ مایل از دهانه به جا مانده توسط سیارکی که در سواحل مکزیک برخورد کرده است فاصله دارد، اما اکتشافات اولیه انجام شده در این مکان دی پالما را متقاعد کرد که شواهد نادری از آنچه منجر به پایان دوره دایناسورها شد ارائه می دهد.

این مکان محل نگهداری هزاران فسیل ماهی است که به خوبی حفظ شده اند و دپالما معتقد بود در اثر جابجایی رسوبات زنده به گور شده اند، زیرا حجم عظیمی از آب رها شده در اثر برخورد سیارک به سمت دریای داخلی حرکت کرده است. بر خلاف سونامی، که ممکن است ساعت‌ها طول بکشد تا پس از زلزله در دریا به خشکی برسد، این آب‌های متحرک که به عنوان سیچه شناخته می‌شوند، بلافاصله پس از برخورد سیارک عظیم به دریا فوران کردند.

او مطمئن است که ماهی در عرض یک ساعت پس از برخورد سیارک مرده است، و نه در نتیجه آتش‌سوزی‌های عظیم جنگلی یا زمستان هسته‌ای که در روزها و ماه‌های بعد آمد. این به این دلیل است که «کره‌های ضربه‌ای» -(تکه‌های کوچک سنگ مذاب که از دهانه به فضا پرتاب می‌شوند و به ماده‌ای شبیه شیشه تبدیل می‌شوند) در آبشش‌های ماهی پیدا شده‌اند.

مایکل بنتون، استاد دیرینه شناسی مهره داران در دانشگاه بریستول، که به عنوان مشاور علمی در این مستند عمل کرد، گفت در حالی که این یک مساله است که ادعاهای علمی جدید باید قبل از افشای در تلویزیون مورد بررسی همتایان قرار گیرند. بسیاری دیگر از دیرینه شناسان نیز پذیرفتند که مکان فسیلی مورد نظر واقعاً آخرین روز دایناسورها را نشان می دهد.

منبع : https://www.ctvnews.ca/

مارال

0 دیدگاه

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.